Dagboek zaterdag 04/06 en zondag 05/06

Onze laatste dag was aangebroken. Vandaag werd er in pyjama ontbeten door sommigen. Dat komt ervan als je ’s avonds uitgaat, het opstaan de volgende dag is des te pijnlijker. Vandaag stond onze trip naar de thermen in Bai Felix op het programma. Cloë kon jammer genoeg niet mee want ze voelde zich te ziek en het was ontzettend warm. Zij bleef samen met Ann in Oradea. De rest van het gezelschap ging met Anneke en Ellen naar het zwemparadijs.

Gelukkig was de zon vandaag wel van de partij, we hadden er dus goed aan gedaan dit een dagje uit te stellen. Toen we daar toekwamen konden we onze ogen bijna niet geloven. Het was werkelijk prachtig. We hadden even het gevoel dat we in een zonnig vakantieoord waren ipv Roemenië. We genoten mateloos van het warme water ( jawel ! ) ,de blakende zon, met enkele roodhuiden als gevolg. Dat komt ervan als je te koppig bent je in te smeren... ’s Avonds kraakten we nog een fles wijn in het park en kwamen Dafina met haar vriend en Judit ons gezelschap houden. Het was zelfgemaakte landwijn die we hadden gekregen van Patrick en Lutgarde.

Het was ontzettend gezellig om op die manier afscheid van hen te nemen. Daarna werden we nog getrakteerd door Anneke en Ellen om onze prachtige week met hen af te sluiten. Ze zouden ons best missen als we weg waren en wij hen ook natuurlijk. Onze afscheidsdrink was net iets te gezellig want plots was het wel erg laat en onze valiezen moesten nog gemaakt worden. Het werd dus even stressen om onze kamer (die in de loop van de week een behoorlijk stort geworden was) op tijd opgeruimd te krijgen.


Uiteindelijk raakten we net op tijd klaar waardoor onze taxichauffeur gelukkig niet al te lang op ons moest wachten. In het busje werd er een dutje gedaan nadat we een nachtje hadden moeten “doorsteken” in afwachting van onze terugreis.

We kwamen behoorlijk mottig toe op de luchthaven en aten nog een klein ontbijt voor we op het vliegtuig stapten. Niet alle restjes werden opgegeten, maar die zouden we op het vliegtuig smokkelen. We konden het bijna niet geloven dat onze week er al op zat. De week is echt voorbij gevlogen. Na een nogal harde landing kwamen we veilig en wel in ons belgenlandje aan waar de mama’s en papa’s ons stonden op te wachten. Iedereen was doodmoe, maar genoten hebben we. Het was een onvergetelijke ervaring.