Dagboek vrijdag 03/06

Vandaag was onze eerste vrije dag. Na de voorbije dagen hard gewerkt te hebben en steeds de klok in de gaten gehouden te hebben, konden we het vanaf vandaag wat rustiger aan doen. We konden gelukkig wat later ontbijten dan de vorige dag, al was het aantal mottige kopjes toch hetzelfde. Patrick zou ons om 10u staan opwachten om een orthodox klooster te gaan bezoeken. Hij zou vandaag een beetje onze gids zijn. Wouter had ons voor het vertrek al verteld dat het klooster zeker de moeite waard was om te bezoeken en toen we daar toekwamen begrepen we ook waarom.

De daken van de verschillende torentjes leken wel van zilver en bovendien blonken ze allemaal nog eens mooi in de zon. We wisten al dat Patrick boeiend kon vertellen en vandaag bevestigde hij dit nog eens. Hij wist allerlei interessante weetjes en historische feiten over het klooster en de orthodoxe godsdienst te vertellen. Ook al waren we dan erg moe, iedereen luisterde geboeid naar hem.

Na dit bezoek gingen we een hapje eten. Daarna moesten we beslissen wat we ’s middags zouden gaan doen. Er waren twee mogelijkheden. Ofwel konden we een natuurwandeling gaan maken ofwel konden we een dagje luieren bij Bai Felix. Het weer zag er niet te goed uit dus werd het zwembad een dagje opgeschoven. De weersvoorspellingen voor de dag erna zagen er immers beter uit. Aangezien het middageten lang op zich liet wachten, viel onze natuurwandeling ook in het water. Om daar te raken moesten we immers de trein nemen en die zouden we niet meer halen. Bovendien zag het er nog altijd regenachtig uit en dan was zo’n natuurwandeling ook niet zo’n goed idee. We moesten dus op zoek naar een alternatief.

Er werd beslist om eens een bezoekje te gaan brengen aan de overdekte markt. We dachten dat dit wel eens de moeite waard zou zijn. Erg spectaculair was het echter niet, maar we hadden het toch eens gezien. Dafina had ondertussen Anneke gecontacteerd en zij wou ons ook nog iets laten zien. Ze kwam ons bij de overdekte markt oppikken en toonde ons nog de kathedraal met een mooi park naast.
Daarna begon de vermoeidheid enorm door te wegen. We besloten terug te gaan en in de hoofdstraat misschien nog wat winkeltjes te bezichtigen. Voor we dit deden, kwamen we een ijssalon tegen. We (met inbegrip van onze meisjes met darmklachten ) konden de verleiding niet langer weerstaan en ploften ons neer op de stoeltjes. Iedereen was uitgeteld.

Na ons lekker ijsje verorberd te hebben, liepen we het souvenirwinkeltje binnen en kochten enkelen onder ons nog een mooi aandenken aan onze reis. Daarna was het tijd om echt te relaxen. Sommigen zochten hun bedje op om een dutje te doen en anderen gingen in het gras aan het water liggen om tot rust te komen. Hier hadden we lang naar verlangd. Eindelijk eens lekker lui niks doen.

Wat later op de avond kwamen we opnieuw samen om een hapje te gaan eten. Deze keer combineerden we het eten met supporteren voor de voetbalmatch Roemenië tegen Bosnië Herzegovina en na afloop van de eerste helft kregen we Annelies bijna niet meer mee .
Na wat getwijfel en ondanks de vermoeidheid werd er toch beslist om nog een stapje te gaan zetten met enkele van onze Roemeense vrienden. Cloë kon ons jammer genoeg niet vergezellen omdat maag en darmen protesteerden.
Een paar teamleden van het CCF hadden de dag ervoor al gevraagd of we zin hadden om eens samen met hen uit te gaan dus dat voorstel konden we moeilijk weigeren. We gingen er graag op in en Andrea nam ons mee naar een leuk plekje. Het werd een heel gezellige en leuke avond waarop zelfs de verborgen danstalenten van sommigen naar boven kwamen. Daardoor lagen we ook wat later dan gepland in ons bedje, maar we hadden deze avond meer dan verdiend. Morgen stond er een nieuwe rustdag op het programma dus we konden het ons wel permitteren om moetjes te zijn. Slaapwel!