inibusje. Eenmaal het busje aangekomen was, was het tijd om alles in te laden en afscheid te nemen van onze geliefden.Na de eerste spannende kilometers in de bus, waren de meesten reeds in dromenland.
Ze ontwaakten in Duitsland waar we ’s middags zijn gestopt op een parking om de superlekkere pastasalade van Daphné met veel gretigheid op te eten.
Ze ontwaakten in Duitsland waar we ’s middags zijn gestopt op een parking om de superlekkere pastasalade van Daphné met veel gretigheid op te eten.
Daarna reden we verder richting Oostenrijk. Het landschap bracht ons in hogere sferen en inspireerde ons om enkele liedjes uit volle borst te zingen. Eenmaal aangekomen in Hongarije stond ons echter een ontnuchtering te wachten. Op de plaats waar we die nacht gingen verblijven, werd onze kredietkaart niet aanvaard. Maar dankzij de heldhaftige daad van Wouter L., die besliste om terug naar Oostenrijk te rijden, werd het probleem in no time opgelost. 
Nadat we, voor de meesten toch, een lekkere maaltijd achter de kiezen hadden, begonnen we met het vergaderen over de activiteiten die we zouden geven aan de kinderen in Bata. Om 24u konden we eindelijk in ons warme bedje kruipen, om de volgende dag weer met volle moed verder te reizen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten