SUNT IN FORME

Bune Ziua

We zijn allemaal goed en wel aangekomen in Oradea. We overnachten in het hostel Posticum. We hebben daar een heel ruime zolder om te slapen. Nadat we onze kleren hebben uitgepakt, zijn we even de stad gaan verkennen. We spraken daar af met Patrick en Lutgarde. We gingen iets drinken in een tof cafeetje. Daarna kregen we een rondleiding van Patrick in de stad. Hij vertelde heel veel over de geschiedenis en het ontstaan van Oradea en toonde ons belangrijke monumenten en kerken. (PS Ze hebben hier heeeel veel kerken). 'S avonds gingen Arne en Joni op pad om de buurt wat te verkennen. Ze waren even de weg verloren, maar vonden uiteindelijk de weg terug.

Zondag werden we door Patrick en Lutgarde uitgenodigd op een soort van barbecue. We leerden Palinca drinken. Van een glaasje in de zon, draaide je hoofd al een beetje :). Het was die dag heel mooi weer en we wijn dan ook heel goed gebruind. Hier hebben we ook Judith en Tsabi ontmoet. Ook Andrea hebben we leren kennen. Zij werkt in het counselingcentrum en gaat ook mee op kamp. Na het middagmaal gingen we naar een dansoptreden in een theater. We zaten op de bovenste rij wat een mooi beeld gaf over het theater. Het dansen was heel mooi, maar de muziek was iets ouder. Na het dansoptreden zijn we iets gaan drinken en hebben we de Mushroom gaan beklimmen. Als je helemaal boven bent geeft dit een mooi beeld van Oradea. Na de afdaling moesten we de weg terug vinden. Na een eindje kaart lezen herkenden Arne en Joni zich en wilden ze ons gidsen. De weg naar huis was uiteindelijk iets uitgebreider dan was bedoeld. 

 

Maandag hebben we een hele dag voorzieningen en organisaties bezocht. Dit was heel interessant om een beeld te krijgen over de hulpverlening hier. Wat opvalt is dat er weinig samenwerking is tussen ongeveer dezelfde voorzieningen. De ene voorziening heeft ook meer middelen en personeel dan de andere. We bezochten een schooltje voor bijzonder onderwijs. Daar zaten kinderen met een beperking en autisme. In iedere klas was er een verzorgende en een leerkracht, wat we heel positief vonden. We bezochten ook een voorziening  voor tienermoeders waar ze met hun  kinderen  (tot 3 jaar) terecht kunnen. Ze hadden ook een soortelijke voorziening om hele families op te vangen. Er was ook een voorziening waar vooral POS en MOF de problematiek was. Daar zaten 20 jongeren. Het is heel moeilijk om hen te begeleiden omdat er weinig interesse is  voor deze job en er is maar 1 opvoeder per shift. We bezochten ook het CCF. We maakten kennis met enkele teamleden en de kinderen. Ze zijn alvast heel enthousiast over het kamp.

Na een hele dag bezoeken hebben we even uitgerust in de Hostel. Daarna aten we in een Restaurant die the Bridge heet. We hebben ook de dagplanning voor de eerste dag van het kamp overlopen.

Vanmorgen was het een helse strijd met onze valiezen en materiaal. Terwijl ik nu de blog aan het schrijven ben, zijn we in het CCF aan het helpen inpakken en kuisen. We verlangen om te vertrekken.

De taallessen Roemeens en de woordenboekjes kwamen al goed van pas. We kunnen ons uit de nood helpen en verstaan enkele dingen. Non Verbale communicatie blijft belangrijk want veel personeelsleden en kinderen kunnen weinig of geen Engels.

Wij zijn klaar voor het kamp 

Sunt in forme ! 

Tot de volgende