Bune Ziua

We zijn terug in België en missen Roemenië nu al. We willen nog een vervolg geven op de week die we in Oradea en Bata door brachten. Om het team wat te ontlasten in alle taken die ze hadden, hebben we met enkelen het gebouw van het CCF eens goed onder handen genomen. Van beneden tot boven hebben we geschrobd. Het andere groepje hield zich bezig met de kinderen. Na het vele poetsen en spelen vertrokken we naar Bata. Het was een helse busrit. Door de vele bochten en bubbels gaven enkele kinderen over. Gelukkig stond het team en wij klaar om hen te helpen. Op de bus speelden we ook Bingo. De busrit was een goed moment om enkele kinderen beter te leren kennen.

Na een busrit van 4 uur kwamen we aan in Bata. We installeerden ons in onze hutjes en gingen daarna aan de slag om onze grondvormen en mascotes te presenteren aan de kinderen. We liepen het domein af om de grenzen aan te tonen. Dankzij Andrea, een begeleidster in het CCF, verstonden de kinderen onze uitleg goed. We leerden hen ook de Django aan. We speelden nog even met de kinderen en gingen toen eten. Het was voor ons een feestmaal: frietjes met gehakt, super lekker ! Na het lekkere eten gingen we aan de slag met de kinderen en begeleiders. We maakten een gepersonaliseerde t-shirt met verf en stiften. Deze konden ze op het kamp dragen en houden als aandenken. Daarna zochten de kinderen hun bedjes op.

’S Avonds was het tijd voor een korte bijeenkomst met de teamleden van het CCF . Ann en Tina legden de bedoeling van het kamp uit. Ze legden de visie van Ter Horst en Reggio Emilia uit.

Onze eerste ochtend op het kamp en we begonnen meteen met wat gymnastiek oefeningen.  Daarna deden we ook de Django. De kinderen vinden dit leuk en op het einde van het kamp konden de kinderen het liedje alleen zingen. Na het ontbijt was er een schatzoektocht. De kinderen amuseerden zich en werkten goed samen. Dit viel de begeleiders ook op.  

Even een kort intermetzo : dingen uitleggen met handen en voeten en een beetje Roemeens gaat verbazend goed.

Terwijl wij activiteiten gaven aan de kinderen gingen Tina en Ann op stap met de begeleiders en  gingen gesprekken aan om een beeld te krijgen van hun zorgen, noden en problemen.

’s Middags gingen we aan de slag met de rugzak vol ideeën. We toonden aan de kinderen dat je met weinig materiaal veel kan doen. We testten ook enkele spelletjes uit zoals 123 piano, jager bal, dikke Bertha … Ook zij leerden ons heel wat spelletjes. Na het avondmaal was het tijd voor een gezellig kampvuur met alle kinderen en begeleiders. Bij het kampvuur ging het vooral om het gezellig samen zijn. We zongen liedjes en verwenden elkaar met een massage. Toen was het voor de kinderen alweer tijd om naar hun bedje te gaan.

Wanneer de kinderen sliepen gingen we met het Roemeense team verder aan de slag. We speelden het kwaliteitenspel met hen en lieten hen kennis maken met de Team Vitality Box. Dit ging gepaard met drankjes en marshmallows in het vuur.

De volgende ochtend stond er na de ochtengym, Django en het ontbijt een tocht gepland. Arne en Stien hadden de omgeving rond de kampplaats al eens gaan verkennen en een tocht voorbereid voor de kinderen. Alles liep goed, de kinderen en het team gingen vol enthousiasme mee met ons. Tijdens de toch deden we ook spelletjes zoals dassengevecht, Django dansen,… Wanneer iedereen goed en wel geïnstalleerd was om te picknicken (want ja, de vrouw van de kampplaats had een hele picknick klaar gemaakt voor ons), begon het water te gieten. Omdat de kinderen niet voorzien waren op regen, besloten we om terug te keren naar de kampplaats. Daar gingen we normaal in de middag waterspelletjes spelen maar de weergoden beslisten daar anders over. In de plaats van waterspelletjes zijn we aan het schilderen te gaan. Iedereen maakte mooie tekeningen.

Ons team kreeg die namiddag per 2 een uurtje pauze. Daarin mochten we doen wat we wilden. De meeste van het team gingen een welverdiend dutje doen. Na het schilderen mochten de kinderen terug spelen met de zaken van in de rugzak. Het werd een hele leuke namiddag, ondanks het weer.

Toen brak de laatste avond aan. Een laatste kampvuur met diploma’s, bellenblazers, verrassingen voor iedereen en natuurlijk tranen. Wij deelden aan de kinderen diploma’s uit met als ‘medailles’ bellenblazers. De kinderen waren in de zevende hemel. Wij kregen onverwacht van de kinderen en het Roemeense team ook een cadeautje. Iedereen van ons kreeg een zelfgemaakt armbandje en schilderijtje. Daarna speelden we met de kinderen nog enkele spelletjes tot iedereen echt moe was. Eenmaal de kinderen in hun bedje lagen voor hun laatste nacht, kregen wij nog feedback van het Roemeense team over de zaken die we gedaan hadden op het kamp. Natuurlijk hoorde hier terug een drankje bij. De feedback was heel goed en iedereen had een heel goed gevoel.

Zo, dit is ons Roemeens verhaal. Een week om nooit te vergeten

La revedere.