Buna Ziua
Na het verlengd weekend hebben we
terug genoeg energie om aan de slag te gaan. Deze week zijn we gestart met de
kerngedachte concreet te maken. Na deze zware klus hadden we terug een taalbad
van Bert D’Harte.
- Over de situatie in Roemenië: er is
socio-economische crisis. Dit weegt op de
begeleiders.
begeleiders.
- Ze gaven informatie over hoe het er aan toe gaat
in Roemenië en hoe het vroeger was.
- Ze deelden ook hun ervaringen
- Samen overliepen we het samenwerkingsakkoord
- We kregen twee dvd’s mee over Roemenië
-
…
Het was een zeer interessant
bezoek. We leerden hen ook de 'Django'. Dit is een lied dat we leerden tijdens de Internationale week. Het is een lied met een dansje waarbij iedereen in een kring wandelt hand aan hand. Dit is een vorm van aanraken.
Op de trein speelden we spelletjes en een quiz. We namen de trein naar
Kortrijk. Het was een treinrit van 2 uur, wat we niet logisch vonden. We
ontdekten later dat hij van Antwerpen naar Brussel reed en daarna naar Gent en
dan naar Kortrijk (Logisch ? ;) ) .
Woensdag hebben we gewerkt aan
onze publicatie. We zouden publiceren in Konnect (een viermaandelijks tijdschrift van de
Katho). We hebben ook de uitnodiging van de mondelinge presentatie bekeken.
Daarna gingen we aan de slag met het concreet maken van spelletjes, zoals het
kwaliteiten spel, de brillen, … Delphine was dapper om zich te laten
onderdompelen in de visie van Ter Horst.
Donderdag hebben we opnieuw gewerkt aan onze publicatie. Deze is zo goed als af. We gingen naar de action om opzoek te gaan naar materiaal dat we zouden kunnen kopen. We dachten ook na over welke activiteiten we kunnen geven aan verschillende leeftijden. De journaliste van de Krant van West-Vlaanderen kwam ook langs voor een interview en een foto. Dit was een hele aangename en toffe ervaring.
Op de laatste dag van de week gingen we erop uit naar Gent. We gingen het kinderdagverblijf de Biotoop gaan bezoeken. Zij werken aan de hand van de visie van Reggio Emilia. We hebben daar heel wat ideeën opgedaan en kregen een beter beeld van wat deze visie is. Daarna gingen we eten in de Wok away, waar we allemaal een lekker wokgerechtje naar keuze aten. Nadat we ons buikje rijkelijk hadden gevuld zetten we onze 'tocht' verder naar Habbekrats. Arne had ervoor gezorgd dat we daar konden vergaderen en de tussentijdse evaluatie houden. Habbekrats heeft een tof gebouw en iedereen is er welkom voor een maaltijd. Na vier uur kunnen er kinderen van 10 tot 20 jaar terecht. Ook dit was een leuke ervaring.
Zo dit was het dan weer voor deze week. Tot de volgende, O zi pläcuta continuare (een fijne dag verder)
Met vriendelijke groetjes
The Lucky ones
1 opmerking:
Ce mai faceti?
Om maar te zeggen dat jullie blog wel degelijk gelezen wordt.
Waarom precies ter Horst, die enkel in het Nederlandse taalgebied gekend is en wiens werk al minstens dertig jaar oud is?
Een reactie posten