Dagboek van de week Roemenië

Veertiende bezoek op rij van KATHO studenten aan Roemenië

Op 5 juni keerden wij - 8 KATHO studenten en 3 docenten - terug van Oradea. Het is ondertussen al het veertiende jaar dat er vanuit IPSOC studenten vertrekken richting dit prachtige land. We kwamen terug van een leerrijke en leuke week waar we veel nieuwe mensen leerden kennen en een hoofdrol speelden tijdens een conferentie. Deze conferentie was het sluitstuk van een meer dan 2 jaar durend internationaal project TROP, gesubsidieerd door de Vlaamse overheid en gecoördineerd door Wouter Leplae, docent Katho-Ipsoc.
TROP staat voor Training Romanian Professionals to Promote Prevention of Child Abandonment and Neglect, to Support a Local Integral Approach to Youth Care and to Train Care Workers. Kort gezegd wil men de Roemeense professionelen vorming en training bieden en ervoor zorgen dat er netwerken ontstaan. Zo vermijdt men dat mensen op een eiland werken.
TROP wil kinderverwaarlozing tegengaan, kinderen in moeilijke opvoedingssituaties ondersteunen en probeert zoveel mogelijk preventief te werk te gaan. Dit project is een samenwerking tussen VZW Oradea (Lier), “Hummeltjes”(Hasselt), KATHO IPSOC Kortrijk in Vlaanderen en het CCF (Community centre for Child protection and Family support), GDASPC (general Direction of Social assistance and Child Protection) en de ‘university of Oradea’.

Die Roemeense Professionelen uit 8 verschillende organisaties vormen samen de TOP (Team of Professionals). Vanuit IPSOC verzorgden studenten en docenten 4 maal een training omtrent diverse onderwerpen. Het thema van de eerste training in 2008 was ‘Preventive working’. De studenten legden toen uit hoe we in Vlaanderen preventief werken om kinderverwaarlozing te voorkomen. Bij ons kennen we allemaal de organisatie ‘Kind en Gezin’. Met behulp van hun brochures, zoals het ‘ABC, van baby tot kleuter’, informeren ze toekomstige ouders omtrent diverse opvoedingsthema’s. Kind en Gezin heeft voor anderstaligen of mensen met een beperking dit zeer talige boek omgevormd tot een map ‘Kind in Beeld’. Deze map vertelt door beelden en tekeningen meer dan door woorden. Dit werd toen door de studenten voorgesteld en het ‘Team of Professionals’ in Oradea reageerde hier enorm enthousiast op. De professionals vonden dit een handig instrument waar zeker een vraag naar zou zijn in Roemenië. Er werd over hun voorstel nagedacht en na raadpleging bij “Kind & Gezin” kregen we de toestemming om hun concept te gebruiken.
De titel van het nieuwe werk was ‘Basic Care in Images’. In Roemenië mochten we de methodiek van “Basic Care in Images” gaan voorstellen. Deze methodiek bestaat uit een map met daarin fiches over hoe men kinderen kan verzorgen. De thema’s in deze fiches zijn: flesvoeding, borstvoeding, dokterskabinet, veiligheid ,de slaapkamer, de badkamer, vaste voeding en toilettraining. Ieder thema wordt stap voor stap uitgelegd aan de hand van foto’s. Naast deze fiches is er ook een handleiding voor de begeleiders.
Wij hebben aan de handleiding en de methodiek een onderliggende filosofie toegevoegd die bestaat uit empowerment, hechting, veiligheid en geborgenheid en vraaggestuurd werken. We hebben de methodiek ook voorgesteld als een instrument dat het vormen netwerken kan bevorderen. Dit leidde tot een Roemeense versie van “Basic Care in Images” en onze handleiding. Dit was ons uiteindelijk doel van ons project. Maar wat hebben we daar allemaal gedaan in Roemenië? En wat was ons eindresultaat? Wel,… het begon allemaal op een zaterdagnacht…
Op zaterdagnacht 29 mei landt ons vliegtuig in Hongarije, na een spannende rit van 3 uur komen we aan in onze hostel. Zondag bestaat uit een typisch dagje sightseeing in de stad Oradea. Dafina Ionutio, onze Roemeense collega, toont ons enkele van de vele kerken van de stad en geeft een woordje uitleg. Tegen de middag beklimmen we een heuvel om “U” tegen te zeggen en ‘s namiddag trekken we verder. Het warme klimaat is van de partij en tegen de avond zijn we al behoorlijk moe.
Maandag trekken we met de taxi richting het CCF. Daar geven we voor het eerst aan het team of professionals een voorstelling. Na deze voorstelling gaan we samen zitten in vier groepjes samengesteld uit studenten en TOP-leden. We bereiden de workshops samen voor. Ikzelf vind het een fantastisch idee om samen te werken met de TOP-leden omdat deze mensen heel gemotiveerd zijn. Ze hebben zelf ook een inbreng in de workshops wat tot een mooi resultaat leidt.
Dinsdag is een van de zwaarste dagen die we mee maakten. Van ’s morgens vroeg beginnen we de conferentie voor te bereiden, onze kinderkamer in elkaar te steken en alle ruimtes klaar te zetten. Ikzelf ben bijna fulltime bezig aan de Prezi met Dafina om onze voorstelling te vertalen van het Engels naar het Roemeens. Prezi is een nieuwe online tool om presentaties mee te maken. Tegen de avond zijn we moe maar voldaan.
Woensdag bezoeken we een “”Fundatia Elim” in Margita. Men toont ons een opvangtehuis voor thuislozen(FOTO), een begeleidingstehuis en een club voor jongeren om inclusie te bevorderen. Deze initiatieven lijken ons heel goed en sterk georganiseerd. We vinden de bezoeken de moeite waard. Maar tegen de avond krijgen we zenuwen voor de conferentie van morgen, donderdag.


Donderdagochtend is de spanning te snijden. Iedereen staat met fiches in zijn handen zijn tekst te herhalen. Uiteindelijk is het zover. Eerst zijn een zestal andere sprekers aan het woord. Wij mogen afsluiten met onze voorstelling. Deze verloopt heel vlot. Achteraf komen verscheidene mensen vragen waar ze de Prezi kunnen terugvinden. Ook uit de reacties van het publiek blijk dat men sterk geïnteresseerd is. De workshops zijn ook een succes en meerdere mensen vertellen dat ze er iets uit geleerd hebben. Het nut van netwerking komt duidelijk naar voor en we kunnen zeggen dat we een stevige basis voor “rural networking” opgezet hebben.
Vrijdag gaan we terug de ontspannende toer op. ’s Morgens trekken we eerst nog naar de “maternity”. We ontmoeten we enkele kleine baby’s op het tweede verdiep. Ze liggen flink te slapen. Helaas zijn deze baby’s niet zeker dat hun ouders nog komen opdagen. Maar ze werken er aan. Een TOP-lid is immers verbonden aan de instelling.
Erna trekken we naar de lokale markt en het winkelcentrum om souvenirs te halen. Jammer genoeg regent het de ganse dag. Na het shoppen slaan we letterlijk een hobbelige weg in. In een hip Mercedes busje vertrekken we richting Surduc, een dorpje in het platteland. De tocht kan je vergelijken met een hobbelige kermisattractie maar het uitzicht loont de moeite. De lokale boer geeft ons een rondleiding in de kerkjes van het dorp en verkoopt ons daarna zelf gebrouwde palinca. Na het vele proeven stappen we “vermoeid” (knipoog) op de bus richting de hostel om ons op te frissen.
Tijdens de afsluitende barbecue houden we een evaluatiemoment. VZW Oradea, de TOP leden, het CCF, onze begeleiders en andere betrokken zijn allemaal heel tevreden over het eindresultaat. Dit project is een succes, daar bestaat geen twijfel meer over. Het is een onvergetelijke avond waar we zelf ook even aan netwerking doen.
We kunnen enkel nog zeggen dat dit een leerrijke en superleuke ervaring was voor ons! Wij bedanken de begeleidende docenten Marc Vercruysse, Ivan Vanhulle en Wouter Leplae. Multumesc!Lies Dewitte, Kelly Braem, Annelien Speleers, Elien De Keukelaere, Willem Heyse, Dieter Verstraete, Suzanne Deschuymer en de enthousiaste schrijfster : Elke Delbeke.