De laatste dagen waren voor ons aangebroken. Met wat verdriet in het hart en ook een uitzien naar onze familie en geliefden, brachten we de laatste dagen door in het CCF. We hielden een evaluatie met het gehele team a.d.h.v. een schriftelijk document dat we hadden opgemaakt. Deze bleken vooral heel veel bevestiging te geven en we zagen dat iedereen tevreden was over deze drie maanden .
We hadden ter bedanking voor de fijne tijd een afscheidsgeschenk voorzien. Hiervoor namen we iedereen mee naar onze kamer, waar een vijgenboom met allerlei briefjes hen stond op te wachten. Ieder briefje was voor iemand anders bedoeld met daarop een kort tekstje ter bedanking en hoe we deze persoon zouden meenemen in onze herinnering. De boom symbolizeerde voor ons het gevoel dat we de voorbije maanden een tweede thuis hebben gekregen en we daar dan ook graag willen blijven groeien en betrokken zijn in het leven van het CCF. De ontroering werd alleen maar groter toen we van het team ook een geschenk kregen.
's Avonds zijn we nog met enkelen gaan eten en iets gaan drinken... en daar eindigde onze drie maanden wonen, leven, werken, genieten in Roemeniƫ... althans voorlopig.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten