Het echte werk...

Vorige week hebben we opnieuw veel gebrainstormd. Aan de hand van deze brainstormen, formuleerden we verschillende doelstellingen, waarmee we dan daadwerkelijk aan de slag konden. Vanaf dat moment begon het grote opzoekwerk. We zochten vooral uitgebreid informatie op rond het evaluatie-instrument ZiKo, het CCF in Roemenië, het CKG in Kortrijk (waarover later meer) en de situatie in Roemenië. We contacteerden Anneke en Ellen (de twee erasmusstudentes die nu in Oradea verblijven) geregeld. Op die manier verkregen we heel wat bruikbare informatie voor ons project.

Ook in het opstellen van het samenwerkingsakkoord kroop heel wat tijd. In dit akkoord worden afspraken gemaakt tussen de projectindiener, de docent en de studenten. Door onze goede samenwerking, brachten we dit tot een goed einde.

Donderdagmiddag 5 mei bezochten we met de hele groep het CKG (Centrum voor Kinderzorg en Gezinsondersteuning) Don Bosco te Kortrijk. We kozen voor een bezoek aan een CKG, omdat dit grote gelijkenissen vertoont met het CCF (Center for Child care and Family support) in Roemenië. Wij zullen immers met de hulpverleners van het CCF in contact komen. De directeur van het CKG ontving ons hartelijk. Hij vertelde uitgebreid over de werking van de voorziening. Er was ook ruimte om vragen te stellen. Een boeiende rondleiding sloot dit bezoek af. Hierbij deden we enorm veel ideeën op voor ons project. Toen we in de snoezelruimte kwamen, beseften we dat je met kosteloos materiaal heel wat kunt realiseren. Ook zagen we in dat de indeling van verschillende ruimtes (speelhoek, eethoek, zithoek,…) voor structuur en rust zorgt bij de kinderen. We hebben heel wat foto’s kunnen nemen die we in Roemenië kunnen gebruiken als concrete visuele ondersteuning.

Afgelopen week hadden we het niet altijd even gemakkelijk. We hadden een hele lijst doelstellingen opgesteld, waar we niet meteen een beginnen aan zagen. Ookal waren we soms even ontmoedigd, we bleven echter niet bij de pakken zitten. Opmerkelijk aan onze groep is dat wij elkaar steeds blijven aanmoedigen en steunen. Dit helpt ons zeker en vast vooruit! We beseffen dat het niet abnormaal is te kampen te krijgen met vermoeidheid, enkele ontgoochelingen en persoonlijke dipjes na 2 weken intensief te werken. Ook van onze docente Ann Vuylsteke, kregen we veel steun. Zij hielp ons vrijdag terug op weg en zorgde ervoor dat we terug door de bomen het bos zagen.

Niettegenstaande dit alles, is ons groepsgevoel en onze ‘goesting’ om een mooi project op punt te zetten, alleen maar versterkt. We gaan er volgende week weer doelgericht tegenaan.

Tot dan!